ต่อจากตอนที่แล้ว คืนวันที่ 23 (วันเกิดคุณหญิง) เรากับท่านหัวหน้าก็มาวางแผนการเดินทางล่วงหน้าของวันถัดไป แผนมีเพียงแค่ว่า “เฮ้ย ไปปายกัน พรุ่งนี้เช้าตื่นแล้วไปเลย” ไม่มีการถามต่อจากนั้น ไม่มีคำถามเรื่องที่ว่าจะพักไหน จะยังไง อะไร มีแค่คำเดียว “เออ ไปเว่ยๆ” แล้วก็เข้านอน

เช้าวันที่ 24 ตุลาคม เราตื่น 7.30 น. รีบเก็บกระเป๋าแล้วพุ่งออกจากที่พักเวลาเคารพธงชาติพอดี ไปถึงสถานีขนส่งเวลา 8.15 น. รีบวิ่งไปถามรถตู้ไปปาย สรุปได้รถเที่ยว 9 โมงตรง เลยแวะไปหาอะไรรองท้องก่อน เรารีบกลับมารอที่รถเวลา 8.45 น. ทุกคนต่างพร้อมใจกันมาครบแล้ว พี่คนขับจึงตัดสินใจออกรถทันใด ผมกับท่านหัวหน้าได้นั่งกับพี่คนขับ (ขอโทษที่ผมจำชื่อพี่ไม่ได้) พี่แกเล่นชวนคุยตลอดทาง ปล่อยมุขแป้กบ้างขำบ้างอีกตะหาก เอาเป็นว่า เวลา 3 ชั่วโมงบนรถตู้คันนี้ ผมจะอยู่เป็นเพื่อนพี่คนขับเอง ส่วนท่านหัวหน้าหลับๆ ตื่นๆ

ผมนั่งลุ้นไปกับโค้ง 1,682 โค้ง (ถ้าจำไม่ผิด นับแล้วลืม) แต่เหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อท่านหัวหน้าเริ่มพะอืดพะอม แล้วรีบบอกให้พี่คนขับหยุดรถโดยด่วน หลังจากนั้นก็พุ่งลงข้างทาง ปล่อยของเหลวส่วนบุคคลทันที ตรงนั้นมันเหลืออีกประมาณ 100 โค้ง (20 นาที) ก็จะถึงปายแล้ว

พอรถตู้ไปถึงที่หมายเวลาเที่ยงตรง ก็ไปหาที่นั่งพักกินอะไรรองท้อง ให้ท่านหัวหน้าได้พักก่อน ค่อยว่ากันต่อไป ผ่านไป 1 ชั่วโมง เราก็เริ่มออกเดินทาง ไปเช่ารถเครื่องขี่ออกหาที่พัก ขี่วนรอบเมืองปายอยู่ 2 รอบ สุดท้ายมาได้ guesthouse ตรงซอยข้างๆ ร้านเช่ามอไซค์

บ่าย 4 โมง ออกมาตระเวนต่อ อยากรู้ว่าปายมีอะไร ทีแรกว่าจะไปน้ำพุร้อน สะพานสงครามโลก ฯลฯ ปรากฎว่าน้ำมันใกล้หมดเต็มทน ขี่ไปได้ครึ่งทาง ตัดสินใจกลับลำมาเติมน้ำมันก่อนดีกว่า แล้วเลยเปลี่ยนแผน ขี่ไปทางพระธาตุแม่เย็นแทน พอขี่ผ่านไปทางนั้น ก็คิดว่าน่าจะแวะขึ้นไปไหว้พระธาตุซะหน่อยดีกว่า เผื่อจะได้สิ่งดีๆ บ้าง ก็ขี่ขึ้นไป ผ่านร้านเล็กเล็กของพี่เล็ก ก็ไม่ได้สนใจอะไร ขึ้นไปไหว้พระธาตุก่อน เสร็จแล้วขี่กลับลงมา เลยตัดสินใจแวะกินกาแฟก่อนดีกว่า ก็เข้าไปในร้าน มีกลุ่มชาย 3 คนนั่งอยู่โต๊ะนึง เราเข้าไปอีก 2 คน นั่งอยู่คนละโต๊ะ ทันใดนั้น ไอโต๊ะนั้นมันพูดถึงเรื่องดนตรี แว่วๆ ว่าร้าน saxophone ไอท่านหัวหน้าช่วงนั้นยิ่งบ้าๆ saxophone อยู่ ยิ่งตั้งใจแอบฟังพวกนั้นคุยกัน ซักพักเริ่มอยากแจม เพราะเรื่องที่พวกนั้นคุย พวกเราก็อยากจะพูดให้พวกนั้นฟังเหมือนกัน

และแล้วก็มีลูกค้าเข้ามาที่ร้านอีก 2 คน ปรากฎว่าไม่มีที่นั่ง เรากับท่านหัวหน้าเลยต้องไปนั่งกับพวกนั้น ก็เลยได้ทำความรู้จักกันเล็กๆ น้อยๆ แล้วพี่เล็กก็บอกว่า วันนั้นจะมีงานกาดหลู่ เป็นงานประจำปีของปาย ก็จะมีดนตรีเป็นเวทีหลายๆ เวทีแยกกัน ปิดถนน ขายของ มีลิเก มีมหรสพ ของกิน งานวัด พวกเราก็เลยคุยกันว่า คืนนี้ไม่พลาดแน่ เวที reggae

พวกเราก็แยกย้ายกันลงไปในเมือง เดินดูงานกาดหลู่ กินขนมจีนน้ำยาอร่อยโคตรป้า ชามละ 10 บาท ก็เดินเล่นอยู่ รอให้เวที reggae เล่นซักที

เวลา 2 ทุ่ม คนเริ่มเยอะที่หน้าเวที เราพอจะมองเห็นพวกนั้นที่เจอกันที่ร้านพี่เล็ก ขอตั้งชื่อว่าชาวลำปางไปก่อนละกัน เรากับท่านหัวหน้าจึงตัดสินใจเข้าไปทักทาย และสนทนาปลาปิ้งกับพวกนั้น หลังจากนั้นดนตรีและ L.ก.ฮ. ก็พาให้พวกเราสนิทกันได้

เวลาเที่ยงคืน ตำรวจมาปิดงานในคืนนี้ให้ เราก็แยกย้ายกันกลับที่พัก ผมเมา ไม่ใช่อะไร เมาไอโค้งที่ผมช่วยลุ้นเมื่อตอนกลางวัน 1,682 โค้งนั่นแหล่ะ แทบอ้วก..

ติดตามตอนต่อปายปาย..