ตื่นเช้ามาวันที่ 25 ตุลา ผมจะหาร้านโจ๊กกินตอนเช้า แต่หาไม่เจอ อากาศหนาวใช้ได้เลย สุดท้ายมานั่งร้าน all about coffee เจอเขมกับแคทนั่งชิวอยู่ เลยสั่งอะไรมากินซักหน่อย วันนี้เรานัดกับชาวลำปางว่าจะไปกิน lunch กันที่ unicorn guesthouse เจ๊โอ๋ พอเริ่มใกล้ถึงเวลา ก็กลับไปที่พักเก็บของ เพื่อย้ายไปอยู่ห้องที่ถูกกว่า เพราะรู้แล้วว่าเอาไว้แค่ซุกหัวนอนเท่านั้น

จากนั้นก็ตามไปกินข้าวเที่ยงที่ unicorn จะเห็นป้ายเขียนว่า “กินตีน” อยู่หน้าร้าน หลังจากกินข้าวเสร็จ เราก็เตรียมตัวจะขึ้นไปร้านพี่เล็กอีกแล้ว เพราะไม่รู้ว่าจะไปไหนกันดี ไม่ได้วางแผนการไว้ซะด้วย เราจึงโบกรถกระบะขึ้นไปร้านพี่เล็ก (เอามอไซค์ไปคืนแล้ว) คนเมืองปายใจดี

ถึงร้านพี่เล็ก พวกเราก็กลิ้งๆ นั่งๆ นอนๆ ทำตัวเยี่ยงลูกค้าวีไอพี ด้วยเหตุที่ว่างกันเกิน จึงหาอะไรเล่นกันแก้เซ็ง ก็ได้โดมิโน่ของร้านพี่เล็ก ช่วยทำให้หายเซ็งได้ กติกามีอยู่ว่า ใครแพ้โดนเขียนแขน เล่นไปตาแรกผมแพ้ ตาที่สองผมก็แพ้อีก ตาที่สามก็แพ้อีก แต่หลังจากนั้นผมไม่แพ้แล้ว และความรุนแรงและขนาดของฟอนท์ที่เขียนบนแขนเริ่มใหญ่ขึ้นๆ คนหลังๆ เริ่มซวย โดนตาเดียวโดนเขียนเยอะกว่าผมโดน 3 ตาซะอีก พวกเราเล่นจนถึง 5 โมงเย็น ก็ขึ้นไปรอดูพระอาทิตย์ตกกันบนพระธาตุแ่ม่เย็น ทีแรกว่าจะฉุบราชาขึ้นพระธาตุ แต่เกรงจะไม่จบในวันเดียว เลยเปลี่ยนเป็นวิ่งแข่งขึ้นพระธาตุแทน แล้วสุดท้ายก็ต้องขึ้นไปนั่งรอเวลาบนนั้นซะนานเชียว ฮ่าๆ

พอพระอาทิตย์เริ่มหายไป พวกเรารีบลงไปโบกรถกระบะติดเข้าเมือง ไปเดินเล่นงานกาดหลู่วันที่ 2 ไปดูงานวัด ปาลูกดอก ยิงปืน ดูชนกว่าง วันนี้สนุกเพราะว่ามีเพื่อนๆ แล้ว สุดท้ายก็ไปจับจองที่หน้าเวทีเรกเก้เหมือนเดิม พี่หนุ่มก็มาร้องเล่นดนตรีเหมือนเมื่อวาน สนุกมาก เห็นหน้าก็รู้ว่าโต๋ล่งตง จนมืดค่ำ พวกเรากลายเป็นไอคอนของเวทีนี้ไป มีแต่คนเข้ามาถ่ายรูปพวกเราดั่งมาเที่ยวชมปายไนท์ซาฟารี

เวลาเที่ยงคืน ก็หมดเวลาสนุกแล้วสิ เจ๊โอ๋ชวนพวกเราไปนั่งแคมป์ไฟที่ unicorn เก่า นอกเมือง ก็ได้ไปนั่งคุยกันรอบกองไฟแก้หนาว

จนถึงเวลา 4.30 น. จึงได้เวลาแยกย้ายไปนอนกัน ตอนนั้นหมอกลงจัดมาก อย่างกับ silent hill พวกนั้นเดินมาส่ง เห็นคุณยายกำลังเตรียมของใส่บาตร นกกำลังออกจากรัง พวกเราก็แยกย้ายเข้านอน

ติดตามต่อปายปายปาย…