เนื่องจากผมเห็นความสำคัญของการบัญญัติวันหยุดปีใหม่สากล ซึ่งชาวบ้านทั่วไปก็คงจะหยุดกันถึงวันที่ 1 และวันที่ 2 ก็กลับไปทำงานกันตามปกติ ผมจึงถือเอาฤกษ์งามยามดีนี้ ไปเที่ยวปีใหม่บ้าง แต่ผมไปวันที่ 2 สวนทางกับชาวบ้าน เพราะผมไม่ชอบคนเยอะ ไม่ชอบแย่งกันกิน แย่งกันขี้ แย่งกันเที่ยว

ผมกับแคท (ท่านหัวหน้าขบวนการฯ เมื่อครั้งที่แล้ว) ก็ได้ตระเตรียมกันว่า จะออกเดินทางไปเยี่ยมพรรคพวกชาวลำปาง เนื่องจากห่างหายกันมา 2 เดือนกว่าแล้ว และกะว่าเที่ยวปีใหม่ไปด้วยเลย และกะว่าไปงาน TwinMix ด้วยเลย ไปทีเดียวได้นก 3 ตัวเลย

เราออกเดินทางด้วยม้าเหล็ก จากสถานีหัวลำโพง เที่ยวเวลา 22.00 น. ด้วยขบวนรถด่วนตู้พัดลม เก้าอี้ปรับเอนหลังได้ 60 องศา (นั่งจริงๆ ไม่ถึง เพราะข้างหลังเป็นฝรั่งขายาว แม่ง..) เรากำลังมุ่งหน้าสู่นครลำปาง เมืองรถม้า ฮี่ๆ คร่อกๆ

รถจอดทุกสถานีในกรุงเทพฯ และสถานีหลักๆ ทำให้เรานอนไม่ค่อยหลับ แถมไฟก็เปิดสว่างตลอดคืน อากาศก็หนาว ใครนอนหลับได้คนนั้นเจ๋งมาก ถือว่าเป็นผู้ที่สามารถตัดขาดทางโลกได้แล้ว เราก็หลับๆ ตื่นๆ ได้ทีละ 15 นาที (ตามหลักของไอน์สไตน์ที่ให้ deep sleep ครั้งละ 15 นาที) จนถึงเวลาที่ง่วงถึงที่สุดประมาณตี 4 ครึ่ง ทุกคนก็พร้อมใจกันง่วง ทำให้ได้หลับได้ซักชั่วโมงกว่าๆ

เราตื่นมาอีกทีที่สถานีอุตรดิตถ์ เวลาประมาณ 6 โมงเช้า มีคนมาขายกาแฟร้อน พวกเรารีบคว้ามาทันที อย่างไม่ต้องคิดใดๆ เพราะมันหนาวมากเวลานั้น

หลังจากนั้นรถไฟก็พาไปสถานีไหนจำไม่ได้ ผมก็ขอออกไปเดินยืดเส้นยืดสายไปโบกี้อื่น ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เราอยู่โบกี้ที่ 8 ผมก็เดินไปดูโบกี้ 7 เพราะเห็นมันโล่งๆ ดี พอเดินไปถึงโบกี้ 7 กำลังจะเดินกลับมาตู้ 8 ระหว่างทางเชื่อมโบกี้ ผมกำลังจะก้าวขา มีเสียงนายรถไฟบอกว่าเดินไปข้างหน้าๆ หลังจากนั้น 3 วินาที โบกี้ 7 และ 8 ก็ขาดออกจากกัน ผมก็ได้แต่ยืนงงอยู่โบกี้ 7 คนเดียว คนในโบกี้ 8 ก็งงว่าเฮ้ย กูโดนทิ้งหรอวะ โบกี้ 8 จอดอยู่เฉยๆ

ขณะที่โบกี้ 7 กำลังออกวิ่งไปข้างหน้า ตอนนั้นผมก็งง แล้วหันหลังกลับไปดูโบกี้ 7 ปรากฎว่าไม่มีคนเลย มีผมอยู่คนเดียว ผมเลยรีบเดินไปข้างหน้าในที่ๆ มีคนเยอะๆ ไว้ก่อน (กลัวโดนทิ้ง) ผมเดินผ่านไปโบกี้ 6 ก็ยังไม่มีคนอยู่ เลยเดินไปอีกถึงโบกี้ 5 หลังจากนั้นไม่นาน โบกี้ 6 ก็โดนตัดทิ้ง ผมคิดในใจขณะยืนอยู่ตรงประตูทางเชื่อมของโบกี้ 5 ว่า “กูเกือบโดนทิ้งแล้วมั้ยหล่ะ ทำไมกูโชคดีอย่างนี้เนี่ย” หลังจากนั้นผมจึงถามว่าเกิดอะไรขึ้น นายรถไฟตอบผมว่า “อ้อ กำลังตัดตู้ออกหน่ะ มันว่าง 2 ตู้” ในเวลานั้นผมยืนหนาวสั่นอยู่ข้างๆ ห้องน้ำของโบกี้ 5 และแล้วไม่นาน โบกี้ 5 ที่ผมยืนอยู่ก็ถอยหลังกลับไปต่อกับโบกี้ 8 สำเร็จ ผมได้เห็นวิธีการเชื่อมต่ออย่างชัดเจน หลังจากนั้นผมก็เดินกลับไปยังที่นั่งของตัวเอง ในขณะนั้นสายตาของคนในโบกี้ 8 ต่างจับจ้องมาที่ผม เหมือนเป็นแขกผู้มาเยือนจากแดนไกล..

หลังเหตุการณ์ตื่นเต้นครั้งนั้น ผมก็กลับมานอนต่อ ตอนนี้ร่างกายรู้สึกอุ่นขึ้น เลือดสูบฉีดมากขึ้นแล้ว พวกเรารอลุ้น เมื่อไหร่จะถึงจุดหมายปลายทางของเราซักที ก็หลับๆ ตื่นๆ ไปจนถึงสถานี “นครลำปาง” เวลา 10.18 น. เราได้นัดแนะพบชาวลำปางที่นี่ หลังจากนั้น 10 นาที เราก็พบกัน

ตอนนี้ในรถ มี ใหม่ / แป๊ว / เขม / แคท / ผม เราเดินทางไปกินข้าวเช้ากันโดยด่วน หลังจากนั้นดิวก็ตามมาเจอกันที่ร้าน หลังจากนั้นเราก็มุ่งหน้าไปยังอุทยานแห่งชาติแจ้ซ้อน ไปต้มไข่กินกัน ไปแช่น้ำพุร้อน และเล่นน้ำตกแจ้ซ้อน พวกเราอยู่บนนั้นจนพระอาทิตย์ตกดิน

ใครเหยียบพลาด ตกน้ำ ขาพองแน่ (ลองจุ่มมาแล้ว ร้อนใช้ได้เลย)

นี่ชั้นล่างสุด ยังไม่ถึงชั้น 1 เลย เดินขึ้นไปมีทั้งหมด 6 ชั้น (อันตราย ห้ามเล่นน้ำทุกชั้น)

หลังจากนั้นก็แวะออนทัวร์ไปบ้านของแต่ละคน พวกเราซื้อกับข้าวไปกินข้าวที่บ้านเขม ไปชาร์ตแบตมือถือ ก่อกองไฟ L.ก.ฮ. แกล้งแมว hiphop กันที่บ้านแป๊ว และอาบน้ำนอนที่บ้านใหม่ คืนนั้นเป็นคืนที่สนุก แฮปปี้ และเหนื่อยเพลียมากไปในตัว พวกเราหลับเป็นตาย

ทีแรกนัดกันว่า 9 โมง จะไปเล่น slider กัน (นั่งบนลังกระดาษลงมาจากเนินหญ้าที่สูงพอสมควร) แต่พวกเราก็ตื่นกันไปซะเที่ยง ทำให้อดโปรแกรมนี้ไป วันนี้เลยเป็นวันชิว ไปกินข้าวเที่ยงแถวสะพานรัษฎา แล้วก็ไปนั่งร้านกาแฟ “โก๋กาแฟ” จนถึง 4 โมง พวกเราออกเดินทาง จะไปดูเงาพระธาตุกลับหัวกันที่วัดพระธาตุลำปางหลวง ปรากฎว่าไปถึง วัดปิดแล้ว พวกเราพลาดไปงานนี้

หลังจากนั้นเพื่อนๆ ก็มาส่งผมที่ขนส่งลำปาง เพราะผมมีภารกิจจะต้องไปแม่สายวันรุ่งขึ้น พวกเรามารอรถเที่ยวที่จะไปเชียงใหม่กัน ระหว่างนั่งรอ พวกเราก็มีปาร์ตี้เลี้ยงส่งผมเล็กๆ ที่ท้ายรถ แล้วเวลา 18.30 น. รถก็มา ผมรีบวิ่งไปขึ้นรถ เดี๋ยวไม่ทัน พวกนั้นมาส่งผม และโบกไม้โบกมือกันจนทุกคนบนรถมองผมกันหมด ผมไม่สนใจหรอก ฮ่าๆ ผมรีบตรงไปยังเบาะหลังแล้วหลับทันที

รถมาถึงขนส่งอาเขตเวลา 2 ทุ่มตรงพอดี ผมรีบไปที่พักและรีบเข้านอนทันทีเพราะต้องตื่นตั้งแต่ตี 3

โปรดติดตามตอนต่อไป (แม่สาย-เชียงใหม่) …